Erguvan demli bakışların yağarken düşlerime,
Hayallerimde ince narin parmakların.
Seni saklarım usaresinde bembeyaz zambakların.
Sorma sebebini saçlarımdaki akların.
Beni yalnız menekşeler anlar,
Nedensiz değildir boynunu bükmesi onların.

Sakın, ansızın çıkıp gelme!
Ben alışkın değilim vuslatına.
Kurtulmak için erguvan hayallerinden,
Atlayıp gidecektim veda atına.
Bir demet menekşe, bir bardak çayla bağladın.
Önce gözlerin aldı aklımı,
Sonra dudakların…

Bakışlarında ıslandım,
Gittikçe güzelleştin hayallerinde yasakların.
İkram eden sen olunca,
Çayı ayrı bir hazla yudumladım.

Sen, çay, menekşe üç güzel; üç adım.
Ölümüm geldi de aklıma ağlayamadım.
Saf tutup yaranla, el bağlayamadım.
Bir şafak vakti,
Ak tanla birlikte semadaydı avuçlarım.
Kömür karası gözlerle düştü yadıma suçlarım.
Erguvana döndü sular saçlarında,
Kirpiklerin değdi aklıma ıslak;
Seni unutamadım.

Çayımın kekresinde menekşe gölgesi,
Beni takip etti adım adım bakışların.
Her yudumda gözlerin vardı, sen vardın.
Erguvan sayfalara yazıldı adın.
Sen, çay, menekşe…
Üç emsalsiz güzeliydiniz erguvan sayfaların.
Ankara,25.10.2009 İ.K