Selimcik özler,sorar sordukça ağlatır..
Ömerin mezar gülü,çoktan açtı..
"Cennette abin der" anne anlatır..
Hasret sayıklatır,uykular kaçtı..

Giden gelir mi,aklı ersin Selimin,
Çıka gelir, tekmeler kapıları,
Tutar çeker,ellerini annenin..
"Cennete götür"akar gözyaşları..

Kan akıtır,uykudaki sancılar,
Boncuk yanaklarda, donuk acılar...

Selimcik sıska, içine kapanık,
Yüreğe ok düşer,aynı yaştadır.
Sessiz ağlar,hıçkırır yanık yanık,
Doktora varılır, Selim hastadır…

Ağlar baba,acılar dondu artık...
Tahliler kötü,dizbağı çözülür,
Tabutlar sıralı siste mezarlık…
Sisler açılır,Ömer’ini görür,
Güneş tutulmuş, her yer kapkaranlık...

Doktor söylerde,yürek mi dayanır,
Acı gerçek, "Ahmet Selim Lösemi.."
Anne loğusa,acılar katlanır,
Bitmedi ki,Ömerciğin özlemi..

"Şükrolsun, O verir,sevdi mi alır",
Hak’ka teslim, dökülür kelimeler,
Şafi’sin Rabbim,dile dert mi kalır,
Yakarırız,şifa bulsun Selim’ler,
21.May.07