Bu güzel şiiri okuyunca, gençlik günleri aklına gelmeyen olur mu hiç.
Çok değişik, farklı ve fevkalade bir çalışma, kutlarım.

Selam ve saygılar

Aşka tövbe etmişken, aklıma düştün yine,
Bakanı hapsederdin, gözlerinin içine.
Mahkum olurum diye, yüzüne bakamazken,
Seni de eller aldı, güzel gözlü Emine!

O eski aşklar nerde, yaşanır mı ki halâ?
Yoksa bir tek ben miyim, aşkı başına belâ?
Bil ki çok çile çektim, yandım yandım kavruldum,
Mecnunum sana geldim, çöller aşarak Leyla!

Aklımdan hiç çıkmazdın, seni düşünürdüm hep,
Bu ince kalp ağrıma, sendin yegâne sebep.
Saçların uçuşurken, bahar rüzgârlarında,
Bağrımı yel alırdı, içimi tufan, Zeynep!

Karşında diz çökmüşüm, yeter daha yalvartma!
Kalbim sana emanet, pazar eyleyip satma!
Para dediğin ne ki, gelir geçer elinden,
Seveni zor bulursun, benim gibi bil Fatma!

Demedim mi ben sana, bu eller bize yaban,
Gel bu gece kaçalım, henüz sabah olmadan.
Arasınlar sorsunlar, dört yanda ikimizi,
Sen yanımda ol yeter, yılmam gurbetten Kezban!

Hasta düştüm yatarım, eriyorum gitgide,
Ebedi huzurumun, hükmü senin elinde,
Ölüm değil korktuğum, başkasına yar olman,
Gel de söz ver Mahşerde, seninim de Feride!

Bağlandım kaldım sana, bilmem bu kadar niye?
Yürüdüm peşin sıra, bakmadın hiç geriye.
Kurudu dil, damağım; çatladı dudaklarım,
Bari bir yudum su ver, hayrın olsun Hayriye!

Seni alnıma yazmış; bahtı, kaderi yazan,
Biliyor bekliyorum, mevsim olsa da hazan,
Sararsa tüm yapraklar, savursa deli rüzgâr,
Sen yeşil kalacaksın, yüreğimde hep Suzan!

Ne olur benim halim, bilmem ki senin ile?
Beni hiç anlamadın, ne söylesem nafile!
Baktıkça daldım gittim, gözünün karasına,
Kirpiğine hapsoldum, azat eyle Cemile!

Ben senin aşığınım, atma beni ateşe!
Baharım sensin benim, çevirme kara kışa.
Müptelayım sana ben, görmezsem dayanamam,
Sen de el olup gitme, gözden ırağa Ayşe!

Tespih tanesi gibi, adın dilimde hece,
Kimine mücessemsin, kimine de bilmece.
El olup gitsen bile, unutmam mümkün değil,
Sen benim tek aşkımsın, biliyorsun Hatice!

Hani ki ay ışığı, düşer de gece suya,
Gözleri hapseyleyip çeker tatlı uykuya,
Ben hep seni görürüm, istisnasız her gece,
Ay karanlık olsa da, cemalin var ya Hülya!

Sen bir Yörük kızıydın sırma saçlı ve zarif,
Dolanmıştın gönlüme, salkım saçak hem lif lif.
Ceylân misali ürkek, kaşı gözü sürmeli,
Obanın güzeliydin, vurgundum sana Elif!

Geçmiş, geçmişte kaldı, sararıp oldu gazel,
Yeniden filiz verdim, artık seninle güzel.
Papatyam, gelinciğim, baharımsın sen benim,
Mutluluğu seninle, yakalamışım Aysel!

Çok güzelden bahsettim, sensin gönlümde yatan,
Gece düşümde gezen, gündüz gözümde tüten.
Utanırım diyemem, teşhir edip ismini,
Kendini seç aradan, gerisi hayal zaten.

Usta bu güzel şiirinizi ğerki günün şiiiri olarak asmazlarsa yuhhhhhhhhhhhhhhh olsun vallahi.Tebrk ediyorum.Buna kelimeler kifayetsiz kalır.Fazla yazsak tadı kalmaz.Kutlarım