![]() YAR KÜSKÜNÜ KAPILAR...artık dışında kaldım sevdamın yüzüme kapattı aklım nihayet gönül köşkümün yar küskünü halden bilir sırdaş mahrem ağır başlı vakur kapılarını öyle bir ses çıktı ki o çarpıştan içimin avlusunda sur’a üflenmiş gibi her şey silindi, yıkıldı yankılandı sonra ah...sonra o yere batası aklım çekti harabatımın tahta panjurlarını gözlerinin asıldığı pencereleri balkon kapılarını örttü sımsıkı sesin girmesin diye tüm kağıtlarım kalemlerim bir bir toplandı yazılmaman için bir daha senden kalan seni anlatan şiirlerim yakıldı o ne karşı konmaz inattı o ne lanet hışımdı bir güz alacası vurdu saçlarıma dünya üstüme yıkıldı sevdam şaşkın sevdam kör sağırdı gönlüm gölgeme sığındı oysa sevgin henüz daha dün bağrıma bastığım ela gözlü bir balaydı bir mevsimde boy attı ellerimde büyüdü serpildi yaşlandı ve kucağımda öldü bu akşam sanki simsiyah bir ağıttı duydular ötelerden çığlığımı kimseler inanmadı güle oynaya girmiştim bu köşke bir zamanlar şimdi sevda kapısının öte yanında gönlümün ayak sesleri git gide uzaklaştı... ceyda görk |
Tebrik ve saygılarımla efendim...