Sanki gökten katran yagıyor,kapkara katran karası,,
Sensizliğinle uyandığım yalnızlık gecelerime.
Gözlerim yıldızlara takılırdı,
Sanki seni görür gibiydim tahirde,zührede,küşteride
Yanlızlığımı aydınlatırlardı sadece...
Sen gelmez olurdun hayallerime bile.

Kör bir ışık gibi dolardın hergece içime,
Yalnızlıklara sevdalanmıştım,
Kör gecelerle sen tanıştırmıştın beni
Sen sabahlara uyanırken,ben hala koynundayım gecelerin.
Sensiz yüreğim koralev gibi avuçlarımda,
Yanan ellerim değil,üşürken kalbim sevdanla.


Umutlarıma yoruldum,kan basar ayaklarıma,
Sen güneşinle parlardın,ben kayıp giden ZAVALLIYIM sadece.
Bir bayram yeri gibiydi,
Şimdi yangın yeri gibi yüreğim.
Kupkuruydu gözlerim,
Şimdi ıslak ve nemli hatırladıkça seni.

Bir filiz olmuştum seninle yeniden yeşeren,
Şimdiyse tutundum kuru dallarına yaşamın,
Tozpembe sevdaların hülyasındaydım,
Seninle her anın mutlulugunu yaşarken,
Göremezdim,gelecekte ki acıları,ihanetini.

Sen kara toprak gibi sevdamdın,,,
Şimdi hayallerime bile girmeyen,girmek istemeyen..
Kurumuş bir çınar gibiyim artık,
Yolcusuna gölge bile vermeyen..

Kapadım ihanetinle gönül sayfasını defterimin..
Ne sevdalara yer var nede sana artık....
Bir ZAVALLI kalemi kırık mahkum gibi,
Beklemekteyim...Artık hazırım gelecek o kutsal meleği.
Ve yeniden diyorum..Ya seninim yada ölüm meleğinin..