![]() SEN HABERSİZ...
Neredeyim?
Biliyor mu beni unutan yüreğin? Ve; Elimde ne var biliyor mu? Ne yapıyorum yalnız başıma ? Bilemezsin ki! Unutulmuşum sanırım; unutamadan!.. Faroz limanının en ucundayım; güneş altında Kapkaranlık zaman dilimlerinde gezinir ruhum Bedenimde ateşler dolaşırken benliğim üşür Çünkü; Çünkü elimde eski bir resimde anılarım ağlarken ruhum büzüşür... Deniz var arka fonda; Gökyüzünde sevişen iki martıyı yakalamış objektifi kameramın Güneş gülmekte bulutsuz bir gökyüzünde Deniz alabildiğine bir çarşaf gibi uzanmakta... Oynaşan karabataklardan İki tanesinin tam denize dalışını yakalamış makinem... Sen; Sen habersiz!... Sen vurdumduymazcasına gülümsüyorken uçup giden zamana Gözlerin gözlerimdeydi Hayat dönüyordu işte, dönüyordu akıp giden zamanda karabasanlarıma... Şimdi bir kör kuyu gibi oturmuşum; kalmışım resmin ile baş başa Sana çektiğim bu resimdeki denizin ıslaklığı avuçlarımda Martılar hâla daha gülüyor Karabataklar yine oynaşıyor denizde Güneş yine gülüyor bulutsuz gökyüzünde; Ben yanılgı yaşıyorum kendi başıma Her şey yerli yerinde Fakat avuçlarımda deniz suyu yok; Gözyaşlarım ıslatmakta resmindeki hasret derinliklerini Rüzgar ıslık çalıp üşütüyor şimdi Yanaklarımdaki gözyaşı izlerini!... Metin Kaya İLHAN TRABZON |