Noktalarla çiziyorum her dem kendi resmimi
Büyük bir sabırla vuruyorum tükenir kalemimi
Başka nasıl çizebilir ki insan
Kendisini anlatmaya çalışırken benliğine
Ya da benliğini alıp önüne sererken
Çorak bir topraktan öteye geçmez
Ya susuz kalır insan,
Ya da fazladan su içerek gerçekleştirir
Mavimsi bazen de eflatun intiharını

Ne yardan geçerim ne de serden diyen insan
Hatırlayamadığı kendisinden geçmiş de haberi yok
Farkında değildir farkların
Bilmez ki bitimsiz zannettiği yaşamında
Ne uğrunda her şeyden geçecek yar vardır
Ne de tazelenmiş umutlarla doldurulmuş bir ser
’Senin için ölürüm’ diyen insan
Kendisi için ölemeyen
Daha doğrusu kendisi için yaşayamayan
Nasıl olur da bir başkası için ölebilir!

Uzanabilir mi yıldızlar mahiyetinde ulu çınarlara
Tutabilir mi saçlarını yüreğindeki yıldızların
Anlayabilir mi sevmenin gözyaşı olduğunu
Her inci gözyaşları damlasının içinde
Binbir tebessümün saklı olduğunu
Yüreğine sığmayan sevilenin
Düşlere salıvermek olduğunu anlayabilir mi!!!