7
Yorum
1
Beğeni
4,8
Puan
1849
Okunma

Kimler durmuş sözünde ki; sen durasın?
Yalnızlığa terk edeceğin dünden belliydi…
Hazan çökmüş ömrüme, yaprağım dökülmüş;
Kışın geleceği, güzden belliydi…
Başlarken yazmışsın ayrılık kitabını;
Ne güzel anlatırdın mutluluk masalını…
Şu yaralı gönlümün en büyük hasarını;
Armağan edeceğin dünden belliydi…
Dalından kopardığın kırmızı gülü;
Ezip geçeceğin dünden belliydi…
Kalbine adanmış koca bir ömrü;
Yok edip gideceğin dünden belliydi…
Güller laleler ayağının altında,
Ömrümü verecektim sana sonunda…
Bu mutluluğu bıraktım tadında;
Terk edip gideceğin dünden belliydi…
23.03.2002
5.0
75% (3)
4.0
25% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.