7
Yorum
0
Beğeni
4,5
Puan
1933
Okunma
Ben sana her tutulduğumda
Koca bir yalnızlık ayağa kalkar
Bir hicran saplanır
Bir kalabalık birikir
Ellerini göğe doğrultur
İçimde büyüyen suya hasret filiz
Yüzün düşer düşlere
Bir haykırış bir çığlık karışır söylenenlere
Özleminle dolar yani bu yürek
Akar sancısı sonra içinden
Bir başıboş ırmağa dönüşür hasret
Bir çizik daha atılır sonra
Gözlerinde hapsettiğin mahkûmun duvarına
Ve hiçbir tahammül gem olmaz artık
Göğsümün orta yerinde patlak vermiş
Çare kabul etmez isyana…
Ben sana her tutulduğumda
Koca bir yalnızlık ayağa kalkar
Bir hicran saplanır
Bir kalabalık birikir
Dev gibi bir adam yere yığılır içimde
Dağlar eşkıya kabul etmez
Göç yollarında eskir yüzler
Yüreğimin tam orta yerine saplanır gurbet
Bir damla düşmez gözümden
O kadar kolay mı ağlamak
Yine de göze kelepçe ne gerek
Sen düşersin aklıma
Ve mani olmak ne mümkün
İki ciğer arasına sıçramış
Çare kabul etmez yangına…
Ben sana her tutulduğumda
Sultan Ahmet’te güvercinler üşüşür
Ben sana her tutulduğumda
İstanbul üstüme gelir
Ay gözlerinden düşer,
Kızıl bir sonbahara dönüşür…
5.0
75% (3)
3.0
25% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz