Gözlerim şehrin ışıklarına her daldığında
Uzaklaşan dünlerime boş vermişliğim
Duygusal şarkılara nakaratlaşan ruhumun
Cennet mavisi uykulara özlemi
Derin derin ciğerlerime çekmek
Tüm dost bildiğim zehirleri
Ve çekilmek körfezin sakin kıyılarına
Yolculuklarını tamamlamış eski bir vapur gibi





Hüzünlerimi anlatan tiyatro oyununda
Ellerim acıdan kızarıncaya kadar
Ayakta alkışlamak son defa kapanan perdeleri
Sırtını dönüp her gidene rağmen
Bir bir sönen sahne ışıklarının önünde
Avuçlarımda güneşi tutuyormuşçasına
Umutla bakıp bağırabilmek
En onurlu tebessümlerimle
(İşte bu benim hayatım, işte bu benim hayatım )
Ve en son ayrılanı olabilmek arayışlarımın
Karanlığın sonundaki aydınlıkmış hayat diyebilmek





Seni bulmak
İlahi bir tesadüfü yaşamak
Seni bulmak
Elvedası olmayan aşk’a kavuşmakmış sevgili





Kayan yıldızlara aldanmış dileklerim
Dudaklarımın arasında sönmeye yeminli
Yıllanmış bir çıplaklıkta ay ışığının tadı
Öldürdüm içime işleyen bütün zehirleri
Sonsuzluk şelalelerinde arınan şairlerin
Zaman tahtına oturan şiirleri gibi
Sarhoş yakamozlara küstü dudaklarımdaki ıslaklık
Yalnızlık eşsiz artık,haykırdım şafağa sevdiğimi





Seni bulmak
Çölde tüm seraplardan kurtulmak
Seni bulmak
Gerçek aşk’a kavuşmakmış sevgili.










KUZEN...