24
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1890
Okunma

eski değil
unutmak istemeyenlerin dilinde
daha dün gibi
bir tarafı tutuşuyor beynimin
usumda can pazarı alevler geceden
kara bir örümcek sarmakta
goncaya duran güllerimi
dikenlerim kanatmadan
kınalı elleri
ayrı rüzgarlar savurdu beni
bir aydınlığa ışık olmaya
beraber soluk olmaya bir Türküye
dönüşlerde turna semaha
kader çizgime örülmüş kendir
sularım kesildi Davut Babadan
Hasret gülümsedi sazın telinden
ayrık otları sardı Temmuz gecelerini
bir damla su Pir aşkına
şaştım karanlığın bana işine
alev topları yüreğime atılan
sanki yanan saman çuvalı
gözleri kör pencereden
hissiz karanlıklar üşüşen bedenime
yakın yansın şeytan bunlar
yansında dinsin biriken öfke
sakal uçlarında cehalet
ölü bedenler
tanımaz anneler
her Temmuzda bende tanımıyorum
sol yanıma düşen sızıyı
anlam veremiyorum kini
sadece usuma dikiliyor ten yanıkları
ve yüreğim sökülüyor can pazarında
sevgi satıyorum ama karşılığı ölüm
yandılar candılar
yandılar kandılar
ve yandılar ve yandılar…….
ışıkları aydınlatacak geleceği
modern çağın engizisyonunda
sen yanmazsan ben yanmazsam nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa…
her Temmuzda biriken öfkemle
28.06.2006
5.0
100% (9)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.