4
Yorum
0
Beğeni
5,0
Puan
1428
Okunma

Özledim deniz kokusunu
Sokağımdaki kedileri
Sahili dolaştım upuzun, ayrılığı
Düş düşürdüm bulutların üstüne
İlkokul çocuklarının boyadığı resimleri
Kirpiğine tutunmanın yorgunuyum
Güle dolandım, ertelendim
Aralıksız yağmurlar yağdı
Kalbimin yamaçlarına
Yuvası bozulmuş kuşları düşündüm
Sensiz erteledim baharı da
Gül dibindeki sular gibi
Güneşle azalıyorum
Yuvasına dönen karıncalara baktıkça
Üşüyorum incecik bir yolda
Eskimez kederle
Bırakıp gittiler
Giyindim yalnızlığın gömleğini
Şimdi gurbet olmayan bir gurbetteyim.
Nuri Dağdelen
5.0
100% (2)