YAZ EY NUN-2


Yaz ey nun
Ben de tükendi cümlelerin cümlesi
Kaf dağında nefsim, ben aslında ötelerin ötesiyim
Bakma cennetten atılışıma
Esfel-i safilinin halifesiyim


İlk bölüm girişte çarptı."Tükendi cümlelerin cümlesi " dizelerinde ki anlamı ardından gelen dize öyle güzel tamamlamış ki.Nefsin kardağında oluşu harikuladee.Ruh ve yürek asaletini simgeler nitelikteydi.
Ermiş, dünya zevklerinden kendini soyutlamış asil bir insan portresi çizilmiş.


Yaz ey nun
Dönüş vardır elbet geriye

Sus ey nefsim indir boynunu aşağıya
Mum gibi yan Mim gibi eğil
Fe kadar yumuşak,
Lâ sırrında Lamelif kadar mutedil
Ol ki
Bir de bir olma sırrına er
Yokluk ta yok olmaya değil

Nefisten uzak oluşunun varlığın sebebi oluşunu ifadeleyen bu dizelerde de aynı etki devamını sürdurmekte.
Özellikle "Yokluk ta yok olmaya değil " dizesi ne çok şey barındırmış bünyesinde.Katılmamak ne mümkün üstadım ne mümkün.Yoklukta yok olmak mı, yoklukta varlık olarak doğmakmı tercihini okurlarına sunuyor.
İsteyen istediğini alsın...der gibiydi.


Yaz ey nun
Aşk kaç hecedir
Artık ateş işkencelerini aştık biz
Unuttuk ne zaman gecedir
Bitti Ye de nihayetlenmeler
Bildik vuslat Eliflerdedir.


Ve final damgayı vurmuş esere.Finale yakışır nitelikte vurgun gibiydi.
Aşk ve nefis... tek kelimeyle mükemmeldi üstadım.Teşekkür ederim.Payımı aldım gidiyorum.
Beğeniyle okuduğum bu nadide eseri ve yazdıran yüreğe selam ve sonsuz saygımla.