3
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1611
Okunma
son hazan mevsimimde yol sürdüm
içimde maziden ince sızılar
ne yöne baksam cam kırıkları
gözlerimdeyse hep ıslak anılar
uzun yolculukların yorgun izleri
yapışır ellerime
ne yapsam nafile
zebaniler terketmezler gecemi
ayrılıklar ölümdür nazarımda demiştim
dinletemedim
sersefil sahnelerde bir ömür
figüran izleriyle yürüdüm
bir dostun vedasında kimi gün
kimi gün ölüm döşeğinde
bir acı söz gibi döküldü yüreğime
cam kırıkları
her bir dokunuşlarında yeniden öldüm
yeniden tazelendi dertlerim
cam kırıkları topladım saklı bahçelerden
bir ömür boyu
cam kırıkları topladım eski çerçevelerden
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz