Yine müsvedde sayfalar gün ışığında Gülfem
Yaprağından satırlar düşer gün dolu yüzüne
Yitik baharların ılık esintileri saklı süvarilerimde
Birlikte bastığımız topraklarda yediverenler
Yeni bir küskünlük dalgası savurur Gülfem.

Yine kocaman sokakları adımlarım Gülfem
Caddeler üstüme yuvarlanır daralır canım
Çürümüş dal kokuları nefesime dolaşır
Vuslat türkülerinin edaları kanıma karışır
Adından daha ötelere savurur Gülfem

Acım saadete aş ermede, umudum Gülfem
Düşen cemreleri yakan volkanlar cinsim
Âdem’in Havva’ya düşkünlüğü sancım
Bir yanım Mevlana’nın üflediği ney’im
Hicabım çehremi ateşlere savurur Gülfem

Bahtım teninde koku arzular Gülfem
Misafirim sinende mahpusluğum var
Bir hadis izlenimi utancımı kamçılar
Sırlarımla dudaklarına asılı cennetim
Kendini bilmeyi meçhule savurur Gülfem

Üç ahdi yediler ve kırklara kardım Gülfem
Hem yâr aradım hem yardın gönlüme
İffet yüklü, büyülü bütün tavırları
Yeşerten filizleri, solduran umutları
Türlü eziyet hallerine savurur Gülfem


Sinan YILMAZ