Sen kuzeyde;
Serin yelli, kırmızı güllü
-birazcık da gönüllü-
Yüksek duvarlarla,
Büyük pencerelerin
Ve içeriyi daha iyi gösteren
Renkli perdelerin
Arkasından
Sevda türküleri söylersin
İstersin ki herkes duysun
Duysun ve hepsi beğensin

Sen kuzeyde;
Mis kokulu, gül dokulu
-birazcık da sulu-
Atlas kanepelerle, kuş tüyü yatakların
Ve bir türlü insanı içeriye bırakmayan
Sokakların
Keyfini sürersin
Sürersin de,
Hiç bitmesin dersin

Sen kuzeyde;
İsli, paslı ve çok sesli
-birazcık da hevesli-
Müdür buyrukları, soğan kabukları
İnsan hakları ve şehvet solukları
Ev, iş, uğraş..
Onla gez, bunla dolaş
Yaşam kavgası, ekmek parası
Telaşında
Hep kazanmak istersin
Her şey mubah zannedersin
Ve de “mecburum’’ dersin

Sen kuzeyde;
İlgili, saygılı, duygulu
-birazcık da kaygılı-
Uzaktan, istediğin kadar
Ve hep kontrol ederek
Seversin, yüreğin yanar
Vazgeçersin, kalbin donar
Az kavga, çok muhabbet
Ve sürekli iltifat
’’Rağmen’’ bile seviyor ya
İdare eder gidersin! .