Daha ne bekliyor, ne istiyorsun
Yıllardır sevdada aynı manzara
Çiçekler açmadan yaz bekliyorsun
Hele bir yetişsek önce bahara

Kırıldı zemberek, kaçtı ayarım
Islah günlerini üç-beş sayarım
Ne sen değişirsin, ne ben cayarım
Ne de iyileşir gönlümde yara

Kim destek verecek bu eserine
Basar melankoli, çeker derine
Karanlığa karşı senin yerine
Geceyi paylaşır kalem, sigara

Sen bilmezsin gülüm bu adresleri
Ritimi bozulmuş hırs nefesleri
Kadife toynaklı dörtnal sesleri
Gönlüm çayır-çimen, bedenim hara

Baştan beri yanlış bu pay, bu taksim
Üçü sırf kendine, bize bir mevsim
Onun da yarısı geçit, merasim
Diğer yarısı da çarpar duvara

Kokladın ağyarın tezeklerini
Suladın kurumuş çiçeklerini
Halbuki bu aşkın gerçeklerini
Sokak sokak gördü, şahit Ankara

Vuslat doldurmadık sevda tasına
Saklanıp vefanın tam arkasına
Bakıp, iç çekerek bir başkasına
Halel getirdik mi namusa, ara

Peki neden hala bu bigânelik
Çekildi damarlar, kurudu ilik
Tercihen sattığın üç-beş metelik
Hepsi bir daire.. bu mu çok para

Davul bile çalar dengi denginde
İhtirasın gemi, yüzer enginde
İstediklerinin hepsi zenginde
Bahtiyar edemez DAĞLI fukara!

Yüzden fazla değer verdin astara
Hep gözardı ettin, koydun kenara
En iyisi sen hiç girme zarara
Ancak Tanrı yardım etsin DAĞLI’ya