1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
971
Okunma
Diz çöktüm önünde tüm olmayışların,
Artık kim ne dese kulak asmıyorum.
Kendimi asıyorum rüyalarda;
Her gece bir intihar şiiri yazıyorum yokluğunda!
Hayata küsüyorum,
Hayatı kusuyorum kuytuluklarda.
Sanki aynalarda yansıyan ben değilim,
Kim bu yalnız başına ağlayan;
Kim bu gittikçe çirkinleşen hatıralarda?
Diz çöktüm önüne tüm fotoğrafların,
Kimi görsem sen sanıyorum.
Usanıyorum kendimden her yalnızlıkta;
Seni arıyorum sokak sokak,
Bulmaktan öyle uzağım ki!
Sanki yer yarıldı içine girdin,
Kim çaldı seni benden,
Kim kopardı ellerimden tam benim olacak derken?
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz