Bir genç kızın işvesi edası sazı sözü
Gülüşü bu dünyadan el çektirir berkecan
Milyon çarpı milyon ok çeker sürmeli gözü
Gönlünün burçlarına tel çektirir berkecan

Kimi mini etekli kimi yerden sürütür
Kimisi bir orduyu arkasında yürütür
Kimi demiri bile gamzesinde eritir
Değme baba yiğide zül çektirir Berkecan

Ne kadar bakarsan bak asla görünmez dibi
Bazen tutkulu aşık bazen istemez gibi
Kendine çok güvenme en küçüğü en sabi
Bir ömür gözlerine mil çektirir Berkecan

Kekeme sözcüklerin dudağına yapışır
Hayat cimri davranmış ondan yüreği üşür
Yıldızlar uykudayken şafak ile öpüşür
Gölgene sağ gösterip sol çektirir Berkecan

Bazen alır başını çıkar gönül dağına
Yediverenler açsan dönüp bakmaz bağına
Bir damla su diyerek çatlamış dudağına
Çifte nehir bağlatıp fil çektirir Berkecan

Rüzgar ile yürüsen izlerini koklayıp
Erdem denen çeliği heybesine saklayıp
Seni kendi de dahil herkese yasaklayıp
Gözünün irisine tül çektirir Berkecan

Yüreğin yüreğime elli bin fit diyerek
Ak ile kara kadar rengimiz zıt diyerek
Aşkın inşaatı zor malzemen kıt diyerek
Sana bir ömür balçık kil çektirir Berkecan

Ne zaman bahis tutsan her seferde kazanıp
Bu defa işlem tamam gönlü olacak sanıp
Omuzuna basarak gökyüzüne uzanıp
En uzak gezegenden gül çektirir Berkecan

Bazen okyanus yakar gölleri bulandırır
Bazen ışığı bile gözünü sulandırır
Duyguları rengarenk bir meleği andırır
Ağzına mühür vurup dil çektirir Berkecan

Saçları kule gibi ensesinde tepeli
Nefesi elvan elvan kakülleri küpeli
Yüreği toprak gibi çözülüşe kapalı
Düş satsa topunuza bel çektirir Berkecan

Kuğu gibi gönlünün eşiğinden sızarak
Sevdası boğum boğum düşlerini yazarak
O kendini beğenmiş fiyakanı bozarak
Etek dediğin ne ki çul çektirir Berkecan