47
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
1341
Okunma

Doğru tarihte miyim ?
şehir avazı çıktığınca bağırıyor,
adını bilmediğim kıyılarda
maviye aşık bir deniz akşamındayım...
çok ufaktım,
yok oluşa tanıktım...
sekiz yaşımı armağan ettim sahillere
gemici tezatlarına,
bir çocuğun şakağında dağılan kurşuna
bir kadına değil,
ölüme aşıktım...
bombalar düşerken koştuğum sokaklara
yıkılırken arnavut kaldırımlarım,
bir düşlerim geride kaldı
bir de çığlıklarım...
bir Srebrenizka yıkıldı
bir de yokluğun...
gölgesi bile terketmişti annemi
sessiz şehir yangınlarında
susturamadık salıncakları
ıslatamadık kefen yufkalarını...
sokakların dili olsada konuşsa değilmi ?
o gün güneşi kim kucakladı
lapa lapa kar yağarken yüzüme
ellerimde kanlı peçetelerle
yükselirken çığlıklarım sensizliğe
unutmadım...
adı piç kaldı annesiz çocukların...
ellerin hala başımın ucunda
arada sol omzum sıkışsa da,
balık istifi olsada mezelerim
tat alıyorum...
biliyormusun anne ?
evimiz koparıldı tarihten
dudağımı boyadığım dut ağaçlarıda...
uğruna sayısız göz yaşı döktüğüm,
sönük ışıkta sallanan atlı karıncalarda yok
koparıldı yüreğimden...
bugün benim doğum günüm,
hala bir kadın yok hayatımda...
düş yapıp uçurduğumuz maviler
intahar oldu manzarasına doyamadığın kanyonda
bugün benim doğum günüm anne
her kelime biraz daha kafa tutuyor yokluğuna
hala küçüğüm,
bir çift bavulla geldiğim şehirde,
istediğin adam oldum.
gördüğünü biliyorum,
duyuyorsun değilmi anne ?
- ?
- Srebrenizka katliamından sonra yarım kalan çocuklara...
unutmadım... 1992-1995
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.