Gün
Yitik kentin kanatlarından vurulduğu
Coşkunun
Umudun
Duygunun
Başka bahara ertelendiği gündü.
Karanfil tadında gülüşlerinle geldin
Ellerin ıslaktı.

YÜZÜN ÖRTÜLÜ AĞLAR

Dere boylarında gül dermiştin sanki
Göğsüne su serpmiştin
kutsanmıştın.
İlkyaz çiçeği gibiydin
Her yanın yapraktı.

MEVSİMLER ZAMANSIZ AĞLAR

Bu virane kentin kıyısında
Gözlerine bakmaktan gözlerim ağırdı.
Acı vermeden
Dokunmak istedim çocuksu yanına
Dokunsam acıların patlayacaktı.
Tutsam ellerim yanacaktı.
Öyle bir baktın ki gözlerime
Düş büyütüp aşk kesildim
Sonra bakıp denize
Didik didik ettin körfezi
Her yanın çıplaktı

YAŞAM ÖRTÜLÜ AĞLAR

Menevişlenen çarşafa fahişeliğini iliştirip
Dilinde birikmiş küfürleri savurdun
Çığlıkların Güneş’e damlayan ay’dı
Asiydin
Aceleciydin
Büyük acılar içinde,
Büyük sevmeye karar vermiştin
Yüzün
Her dokunuştan sonra farklılaşan bir adaydı

YÜREĞİN ÖRTÜLÜ AĞLAR

18.03.2009