Ben bir şey biliyorum. Ne mi?
Gülümsemeyi.
Nasıl olsa hayat geçiyor
Ben gülümseyerek geçirmeyi biliyorum
Ara sıra güneşin doğuşunu izliyorum
Ara sıra da batışını
Ama ben bu günün bir daha geri gelmeyeceğini biliyorum.
Madem bir daha gelmeyecek
Ben bu günü güzel geçirmem gerektiğini biliyorum
Yaşadığım yeri seviyorum
Sevmediklerimi ise sevilecek hale getiriyorum
Herkesi ama herkesi seviyorum
Çünkü ben herkesin herşeye rağmen sevilecek yanlarının olduğunu biliyorum
Ara sıra huzur evlerine gidiyorum
Onlardan öğreniyorum hayatı
Neden sonra da, ne olursa olsun
Mutlu olunacak birşeylerin hep var olduğunu
Ara sıra da hastahanelere gidiyorum
Şükrediyorum halime. Hasta olmadan önce yapmam gerekenler geliyor aklıma
En çokta kabristanlarda buluyorum kendimi
Her taş haykırıyor sanki, hyatın ne demek olduğunu
Kırdığım insanlar geliyor aklıma.
Sahi neden kırmıştımki onları
Ne olursa olsun bir insanı üzmeye değmeyeceğini Anlıyorum
Çünkü hayat çok kısa ve değerlendirecek çok şey var
Evde oturmaktansa dışarı çıkıp kainat kitabını okuyorum
Postacıya, kapıcıya, çöpçüye, sucuya,
Herkese selam veriyorum. Hal hatır soruyorum
Peygamberimizin şu sözünü hiç çıkarmıyorum aklımdan
"Sizin en hayırlınız güzel huylu olanınızdır."
Herkese güler yüz gösteriyorum
Çünkü insanlar ayna gibidir biliyorum
Ve aynaya nasıl bakarsam öyle karşılık göreceğimi.
Ne olursa olsun sabrediyor, vVe gülümsüyorum hayata
Herşeyin bir imtihan olduğunu düşünerek
Sakin gecelerimde çimlere uzanıyorum
Ayı ve yıldızları izliyorum
Dalgaların sesini dinliyorum huzurla
Yakamozlara dalıp gidiyorum
Hayatı seviyorum. Çünkü mutluyum
Çünkü mutlu olmayı biliyorum
Karşılık beklemeden sevmeyi, vermeyi biliyorum
Tatlı cümlelerle konuşmayı, iltifat etmeyi biliyorum
Sevgiyle söylemeyi, gülümseyi biliyorum
Mutluyum çünkü ben birşey biliyorum
Çünkü ben kafamda kurduğum düşünceye benzediğimi biliyorum.