Yaşam deniz kıyı bulamayan biz
Suç limanda değil, kabahat bizde
Çırpınıp batarız, hep sessiz sessiz
Suç ummanda değil, kabahat bizde

Dost dedik yük oldu, ezdikçe ezdi.
Zevkimiz usandı, canından bezdi.
Yar bile yol etti, yürüdü gezdi.
Suç cananda değil, kabahat bizde.

Efkarımız sazla, daha da arttı.
Vicdan bize kâfi, umudu tarttı.
Hayalleri hüsran, dağıttı yırttı.
Suç kıyanda değil, kabahat bizde.

Sıla, vatan, ana, yâr hasret oldu.
Yürek ölüm, yokluk, sevdayla doldu.
Gençlik yaprak ömür, ağaçtı soldu
Suç zamanda değil, kabahat bizde.

Bazen toprak bazen, var olmak için
Savaştık vuruştuk, sebepsiz niçin.
Hep kurbanı olduk, koskoca hiçin
Suç bu sonda değil, kabahat bizde.

Yeşile düşmandık, ateş dost oldu.
Hayvanı sevmedik, bize post oldu.
Varlığımız taze, cana kasıt oldu
Suç vicdanda değil, kabahat bizde

Kabahatler suçlar, çoğaldı dizde
Utanma ve hâyâ kalmadı yüzde
İnsan olmalıyken, bu varlık özde
Suç imanda değil, kabahat bizde

Suç gözü doymayan, nefsimizdeydi
Ona hiç çıkmayan, sesimizdeydi.
Sorun yürekte ki, hissimizdeydi
Suç yapanda değil, kabahat bizde.

Turgay Coşar