Bir gemi düşledim denizlerin sonsuzluğunda
İçinde yanlız ve sadece ikimiz ve aşkımız
Güvertesinden seyredercesine, balinaların dalgalarla dansını
Bir büyük dalganın sarsıntısıyla bölündü bakışlarımız
Ayın denize ve denizdende yüzüne yansıması
Seni bir başka daha güzeleştirdi
Gökteki milyonlarca yıldızın her biri, bir saç teline süslercesine
Seyretmek bir başka oluyordu yağmur gibi yağışını

Martılara senden habersiz haber yolladım, adını göğe yazsınlar diye
Bu sessiz gecenin ahenginde, isminin yazılışını seyretmek bir başka oluyor
Bunu sana anlatmak öylesine zor ki, yaşamak kadar zor

Elimde olsa; sana gökkuşağının ortasına salıngaç kurardım
Elimde olsa; o yıdızları toplar saçlarına takardım
Elimde olsa; bu denizin ortasında sana meşaleler yakardım
Ah ah elimde olsa seni senden bile koparır alırdım

Sana öylesine çok bağlandım ki, kim olduğunu bile bilmiyorum
Sen hep sustukça sustun neden hep ben hayal kuruyorum
Neden hep ben sadece konuşuyorum ki sanki!
Bak martılar bile adını sadece aşk diye yazdılar
Suskunda olsan, bakışlarından beni sevdiğini anlıyorum

Yoksa şu masallardaki deniz kızı senmisin?
Hani bir görünüp kalbe ateş düşürüp kaybolan
Yoksa sağ omzumda gezen huri melekmisin?
Beni hayal deryasında gezdirip yok olan
Yoksa şu an rüyadamıyım rüyamda ki perimisin?
Uyanınca hepsinin bir düş olduğunun farkına varılan
Bakma öyle derin derin gözlerime, söyle, söyle sen kimsin?

Ozan Özdemir / Agustos / 2001 / izmir