1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1314
Okunma
O GÜN
Cihan dediğimiz yer, yaşadığımız vatan.
Ruha bineklik yapar, taşıdığımız beden.
Gelir hüzünlü günler, kapanır göz kapağı.
Süvari yol almıştır; tabut binek yatağı.
Mezarda şafak sökmez, her zerre zindan olur.
Zerreye ziyâ veren yaptığın amel olur.
Ameldeki emelin Allah rızası ise,
Düşünme zindanları, kapılma hiç yeise.
Toprak nasıl karışır devamlı akan suya.
Ruh bedenden ayrılır, dalar derin uykuya.
Belki huzur içinde belki zorluk çekecek.
Adı kabir âlemi kıyametle bitecek.
Büyük dedenle ninen, sorsana, nerde hani?
Yaşadılar dünyada, dünyanın ömrü fâni.
Dağlar nasıl uğuldar, gökyüzü durmaz erir.
Kurulacak Arasat herkes hesabın verir.
Sen ben düşünüyorsak o acıklı günleri
Allah aşkı süslesin, biçâre gönülleri.
Yanalım bir mum gibi akıtalım göz yaşı
Yarını bilemeyiz ölümün yoktur yaşı.
Cevap Yaz