YAŞAMAKMIŞ

Bir çok kişi birkaç yalnızlık eder

Cesedim bile dimdik ayakta kalmalı
Anlamalıyım ölümün esprisini
Ve yaşamak fark etmemeli
Göç etmek dümdüz ovalardan dağlara doğru
En çok da direnmek güzel ölüme…

Bir sevda en çok hüzün eder

Gitgide çoğalır içimde ölümün virüsleri
Göz göze gelirim yaşamakla
Ve hiç gizlemem bakışımı
Bil ki hafta sonları yaşamayı daha çok seviyorum
Her halde her gün seviyorum
Bil ki her şeyi seviyorum
Bil ki her zaman ki tavrımla seviyorum
Hiçbir ıstırap vazgeçiremez beni sevmekten
Sevmek zaten bir ıstırap…

Yaşamak adına bütün içgüdülerim emrimde
İlk kez yaşamanın inkılabı idame ediliyor içimde
En azından ölene kadar yaşamalıyım
Gözü pek olmalıyım
Hammaddemi işleyen birini sevmeliyim

Birkaç kişi bir çok gözyaşı eder

Hangi insan sevdasında muvaffak
Seni dudağından öperler
Bu hangi naçizane müsamahadır?
Oysa ki nam ü hesabına mustaribim
Bak çok pahalılaştı bir hayatın her parçası
Panjur, plan, mozaik ve şatafat.

Yaşamak miladî, randımanlı
Muhatap alıp birilerini
Ölüme resmi kabul misali
Azrail ki bir melektir sonuçta
Muteberdir
Ne denli yalamalı ki hayatı
Ne kadar severek yaşamalı
O anki duygulara da inanarak
Ola ki hüzünlü yaşamak
Ömür boyu plak ritminde
Sarf ederek, kendimi sana sevk ederek

Bir çok kişiyle birkaç yerde!

Kapına dayanmışken koca bir engel
Yaşamak teneffüs ederek sevgiyi
Salim, sıcakkanlı
Şu an suni ama
Tuval gibi, lavanta gibi, banaz gibi
Terk ederek zulmü, iadesiyle canın
Bir tenle üst üste yaşamak

Ölüm yaşanırken yad edilecek!

Zaman şiirlerin teması
Yarın ki; daha gelmedi
Henüz yaşanamaz.

Herhangi bir kişiyle herhangi bir yerde

Yaşamak
Gizlisiz ve saklısız gerçekle
Aynandaki saltık.
Gözlerindeki gömütle yaşamak.
Şu an suni ama.
Pir sultan abdal gibi sehpalarda

Günaydınsız dudakları reddedip
Tadından yenmez bir öpüşmeyle
Koca bir ansiklopedi oluşturup hayallerinden
Severek, ölerek yaşamak.

Birkaç kişiyle
Yada bir çok yerde…

10 KASIM 2004
KONYA