Fotoğraflar

İçimden nice şehirler geçiyor bu günler de.
ßenliğimi içerisin de kaybettiğim kalabalık şehirler..
Yürürken dokunduğum her ten’in,telaşlı çabasını hissediyor yüreğim..
Geç kalmışlıkların ardında,
Yaşam uğruna,
Hep bir telaş,
Hep bir yetişme tantanası,
Gözlerdeki hüzün,
Yürekteki Ukde..
Hep ondandır hayata bunca geç kalışlar..
Hep ondandır en çok istediğiniz bir şeyi tam ortasında;
Yarım,yamalak yakalamanız..
Ondandır geç kalışlar..
En uç noktasına ulaşmak isterken cümle’nin virgülle kesilip,
Sonucun direkt bağlandığı,
Kalleş ünlemler gibidir Umut..
ßir tokat gibi çarpar suratınıza,
Umuda yelken açıp,nasibini bir lokma dahi alamamış,
Tanınmamış suretler..
ßilinmezlerin,
Yitenlerin,
Umuda ezgisi kaybolanların suretidir bu..
ßenliklerden öte,yüreklerde en dip noktasına dek fışkıran sevda yankıları gibi.
Rüzgarla birlikte ordan oraya,
En dipten,en uca savrulmak niye ?
Niyedir suretsiz yaşamlar da anlara duyulan özlem,
Çekilen acılar niye ?
Savrulurken bir sigara dumanı’nın en zehirli bütünüyle,
Dolanırken sokaklar arasın da çaresizce
Oradan
Oraya savrulmak niye ?
Suretsiz ßedenler de huzursuz anıların celladına rastlamak böyle bir şey olsa gerek..
Cellad’ın bile tanımlayamadığı o suretler de,
Kendini bulabilmek,
ßulabilmek için çabalamaya çalışmak niye ?
ßelirsizliklerdir hep bizleri çeken,En acı aşk’ta bile böyledir bu..
Yoktur,öyle sanıldığı için hep “ en çok koşulandır “ aslında..
Yürekten istenense bu,
Gerisi yok,
İlerisi de bitmiştir..
Nefessiz suretler bile kesemez önünü bitmek,sonu gelmez hayallerinin..
ßir kere açılmıştır çünkü kapıları imkansıza..
Suretsiz zaman ya,
İlle de varım diye zorlayacak.
Zorlayacak tüm çıkmazların en deli noktalarını..

03.04.2007//.
Yağmur Yüreklim
İSTANßUL.