Ah bılo!
Senle kaç kere kaybettik kumarda
Kaç kere düştük bu kaldırımlardan
Çamurun içinde çocuklar tükürmedi mi yüzümüze
Silmedik mi şeytan çarpığı yüzlerimizi ellerimizle
Ulan bılo
Kaç mahkemede dizimizin üstünde yalvarmadık mı yargıca
Mahkeme duvarlarında şiir yazmadık mı ?
O şiir yüzünden girmedik mi içeriye
Parmaklıkların arkasından, özgürcüne küfretmedik mi ..
Bu devlete ,Demirel’’’’’e
Ulan bılo!
Mahpushanede kabul etmedi bizi
Dekme tokat vurdular kaba yerimize
Camiye sığınmadık mı bılo
Bize para uzatan elleri unuttun mu ?
O parayla sıcak ekmek aldık be
Arasına yarım sana yağı
Tatlı su çeşmesinden tasla su içmedik mi ulan
Şarkülü bozuk kumazbaz gibi ölmedik mi ulan.

Zafer işaretinin, zafer sarhoşluğunun ne olduğunu bilmeden
Eylülleri yastık ettik ulan... başımızın altına
Demir parmakların arkasında içtik gençliğimizi
Hibe ettik ulan aşkımızı, şarkımızı
Kime yarandık, kime uşaktık
Birileri götürürken..el salladık her gemiye
Biz seninle yaşadık kardeşliğimizi, arkadaşlığımızı
Bilo!
Onlar kuş olup uçup gittiler,
Biz bize kaldık seninle ....
bılo..