21
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
3097
Okunma

yüzü esmere çalmış
kömür gözlü çocuk
yüreğin kadar büyüktü bahtsızlığın
b/öyle sessiz sedasız
ölümler geçiyor coğrafyanda
‘’ fukara ölümü’’
derdi adına usta’m
canında acı haykırışlar
can paramparça/can harabe
dur hele lo
dur dinle kömür gözlüm
dilinde demlenen son türkü
dökülmedi daha dudaklarından
söylemeden türkünü
düşmesin bedenin toprağa
…loy…loy…
gözyaşlarına kefen biçilmedi
salan henüz okunmadı hejan’ım
bilirim, ölüm sessiz ve kimsesizdir
fukara ölümleri kalleştir
ah hejan’ım
Dicle’nin koynuna sal garip hallerini
akıntısına kapılıp gitsin
yoksulluğun kırıntıları
ateş ol ışığın aşkına
aşkın ışığıyla aydınlansın şehrin geceleri
yıldızlar semah’a duracak
ay zılgıt atarken
ah hejan’ım
Fırat ağlar gidişine
dağlar ağıt yakar ölümüne
aç gezdiğin bu topraklarda
yalnız başına bırakmadı seni fukaralığın
son adımında ölüm girer koluna
beyaz bir örtü giyinir ömrün
BERF
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.