1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1044
Okunma
Bir akarsu zaman
eksilen
mat
ve yavaş.
Gelişi güzel bırakmışım kendimi,
tutan
ve
bırakmayan.
Zift karası bir kuyuya
Bilyesini düşüren bir çocuk ki
düşler,
Gecenin yaralanmış yüreğiyle sardım,
Üşüyen ve ürperen ellerimle çiylerini;
Kendime çekildim iyice.
Omuzlarıma çullanan bir seremoni.
Kapının eşiğinde,
Gözlerinin götürdüğü suskun bekleyiş
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz