düşler krallığının ütopik cennetini
dağlar gibi görürsünüz
içi boş bir siluettir aslında
üstelik ipi de yoktur
sırık fasulyesine tutunun
beraber uzayıp büyürsünüz



derler ki kızıl saçlı çıplak peri
hep kaf dağında saklanırmış
veya gri ufukların ardında
ne zaman yağmurların
sicimine tutunup bakayım deseniz
ıslanırsınız
aşk denilen şey beyaz gömleğin kolalı yakasında
kızıl bir ruj lekesi veya saman nezlesidir
dese anneniz
inanırsınız



iki kişi arasında çekilir çile
biri erkek biri dişi
ve her sevdanın zalimi
çekip giderken vefalısını kurban seçer
mabedindeki etobur tanrısına
sadece kahrolası kemanlar
re minör çalınca anlarsınız
neler döndüğünü
ama
iş işten geçer




söyle gönül biraz da sen söyle!
bütün herşeyi bile bile
şimdi de tutmuş bana
bir esmer sevdanın
arefesindeyim diyorsun



bırakıp gitse bile
gölgem ona benzeyecek
geceleri her karartıya
yalnızlığım işte o diyecek


bu defa ayrılık yok gönül!
yaşadık desene


şu yağmurlar bir yağsın hele!




C.Çalık