DÜŞ ÜŞÜR!

Gecenin koynunda bir ben bir hasret
Gece üşür ben üşürüm düş üşür
Ağlasam hüznümü duyar mı gurbet
Gözler üşür kirpik üşür yaş üşür

Ey belalım elim sana yetmiyor
Uyku haram baş yastığa yatmıyor

Sabır dayanamaz taş olsa çatlar
Derdim dert üstüne bin daha katlar
Yüreğim volkan bil sonunda patlar
Dağlar üşür sular üşür taş üşür

Ey belalım ateşine yanmışım
Gözüm yolda sen gelmişsin sanmışım

Çileyi bir güle birde bana sor
Ayrılık içimde yanan yaman kor
Sensizlik ölümden bin kat daha zor
Gönül üşür beden üşür döş üşür

Ey belalım haber salsan olmaz mı
Seher yeli beni çölde bulmaz mı

Vuslatı bekleme;ömür bitirir
Düşümden çıkta gel aklım yitirir
Mevsimler ard arda hicran getirir
Yazlar üşür bahar üşür kış üşür

Ey belalım bahar bitti güz vakti
Saymadım sensizken kaç yıldız aktı.

Kimse bilmez ne haldeyim nerdeyim
Kurt ulumaz kervan geçmez yerdeyim
Dil yaralı gönül kırık dardayım
Çiçek üşür dallar üşür kuş üşür

Ey belalım mezarımı arama
Göz yaşından merhem eyle yarama
H. Işık.