0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
43
Okunma

Kurşuni bir ağırlık
Ve griye çalmış gökyüzü
Çiçeklerin yüzü gülmüyor artık,
Kelebeklerin kanat cırpışlarına.
Toprağın kokusunu özlüyorum
Özlüyorum güne ve sabaha uyanışını
Tohumların baş kaldırışını toprağa
Kuşların yükselişini gökyüzünde
Karanlık bir el sarıyor
Bilcümle bedenimi
Boğuluyorum karanlıkların en dehlizinde.
Dağların yamaçlarını özlüyorum
Kavganın en haklısı
Dostlukların en katıksızını
Ayrılıkların en hüzünlüsünü
Sallanan ellerde ve mendillerde
Titrek bir mum ışığında
Buğulanmış çayın sıcaklığını
Ve kaybolan insanlığı
İnsanlığımızı özlüyorum.
8 Kasım 2019
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.