Ayrılmak zor, biliyorum;
Acı çekiyorsun, hissediyorum.
Gözlerin "neden" diye soruyor;
Ne sen yor kendini, ne ben.
Bir kor kaldı avucumda,
Adını fısıldıyor her köşe.
Suskunluğun bile kurşun gibi ağır,
Bu gece omzuma çökecek.

Bir fincan eksik masada,
Kalır adın, kalır kokun.
Söylenmemiş cümleler var,
Dudaklarımda taş gibi.
Dönüp bakma, zor olur;
Yolun sonu zaten hüzün.
Ben de biliyorum içten,
Kalan sadece sessiz bir gün.

Bir gün gülersin, inan,
Ben de geçerim bu yoldan.
Gözyaşı değil, iz kalır,
Ama yaralar da kapanır.
Bırak gönlüm, bırak!
Bu vedayı taşısın rüzgâr!
Sende ben, bende sen,
Aynı yarım masal kadar.

Kahrolayım, dilimde kalsın;
İçimde büyüsün bu yangın.
Ne sen suçlusun, ne ben,
İkimizin de kanadı kırık.

Mukadderât güzelim, mukadderât,
Kalbimden eksilen sensin, sensin.
Mukadderât güzelim, mukadderât,
Acı da geçer, dermanı zaman, bilirsin.

Mukadderât güzelim, mukadderât,
Ağlasak da diner bir gün, bilirsin.
Mukadderât güzelim, mukadderât,
Bizi de sarar zaman, bilirsin.
(Mukadderât güzelim, mukadderât...)

Gökkurt Bey