Gözümün nuruydun, evimin şenliği,
Gidişinle bitti ömrümün dengesi.
Söküp de atamam sendeki sevgiyi,
Sen ölmedin inan, kalbimdesin EVLAT.

Geceler sırdaşım, hayalin yoldaşım,
Dinmedi gözümden akan gözyaşım.
Gittiğin o günden çatıldı kaşım,
Sen ölmedin inan, kalbimdesin EVLAT.

Toprağa versem de o gül yüzünü,
Unutmam mümkün mü tek bir sözünü
İçimde taşırım sönmez közünü,
Sen ölmedin inan, kalbimdesin EVLAT.

Kokun hâlâ tüter odanda durur,
Yokluğun sineme bir hançer vurur.
Bu hasret elbet bir gün son bulur,
Sen ölmedin inan, kalbimdesin EVLAT.

Rüzgârlar fısıldar bana adını,
Dünyanın kaybettim lezzetini, tadını.
Kimseler bilemez bu feryadımı,
Sen ölmedin inan, kalbimdesin EVLAT.

Dualar gönderdim senin yurduna,
Dayanmak çok zormuş evlat acısına.
Gözümü kapatsam gelirsin yanıma,
Sen ölmedin inan, kalbimdesin EVLAT.

Zaman akıp gider, dinmez bu sızı,
Gönlümde parlayan en parlak yıldız.
Kader böyle yazmış yazımızı,
Sen ölmedin inan, kalbimdesin EVLAT...

Ufuk Güney