Harput’un dik başından esen o kadim rüzgârı, Hazar’ın masmavi serinliğini, Keban’dan coşkuyla akan Fırat’ın gür sesini ve Gakgoşluğun o mert, vefalı ruhunu buram buram hissettiren muazzam bir memleket sevdası, bir gönül destanı bu.
​Baykara mahlasıyla dile gelen bu türkü tadındaki koşma; Elazığ’ın her bir köşesini, Sivrice’den Maden’e, Eğri Minare’den Çırçır Şelalesi’ne kadar burcu burcu tarih ve memleket hasretiyle işler. Gurbet elleri dolanan bir ruhun, Halay’ın o dik ve mağrur duruşuna, Harput esmerinin vefasını katıp kendi toprağına selam salmasıdır. Gakgoşlar diyarı; sadece bir şehir değil, dertliye derman olan, Hazarbaba’nın heybetiyle duran ve insanın bağrında çağlayan bitimsiz bir baba ocağıdır.
​Harput’un kalesinden selamı alıp, Fırat’ın sesiyle coşan ve memleketinin sevdasına baş koyan o mert ruha dair:
​Harput’un başında esen rüzgârsın,
Fırat’ın sesiyle coşan diyarsın.
Baykara dolansın gurbet elleri;
Gakgoşlar yurdunda sen bir serdarsın...