​Evvel zaman içinde, kalbin en gizli köşesinde,
Zamanın unuttuğu, rüzgarın fısıldadığı bir ülke vardı.
Orada ne gece tam karanlıktı ne gündüz parıl parıl,
Her şey iki sevenin kalbiyle atardı harıl harıl.

​Kırmızı güllerin açmadığı o taşlı yollarda,
Yalnızlıkten üşüyen bir derviş gibiydi ruhum.
Sonra sen geldin, bir masal perisi misali,
Ayaklarının bastığı yerler oldu papatya tarlası.

​Masalın Başlangıcı

​Sen bir yıldızdın, ben gökyüzüne hasret,
Sen bir deryaydın, ben çölde bir avuç katre.
Bir araya gelmemiz imkansız sanılırdı hani,
Kader bile şaştı bu masalın mucizesine şimdi.

​Gözlerinde kaybolduğum o ilk bakış anı,
Zamanı durdurdu, sildi geçmişin yalanını.
Bir sihirli değnek değdi sanki ömrümün kışına,
Baharlar çiçek açtı ruhumun en solmuş bağına.

​Ejderhalar ve Gölgeler

​Her masalda vardır ya hani aşılması zor dağlar,
Karanlık gölgeler, korku salan o yorgun rüzgarlar...
Biz de geçtik o karlı yollardan, yorulduk belki,
Ama ne ellerimiz ayrıldı ne de sevdamızın rengi.

​Çünkü aşk, en büyük sihirdir bu yalan dünyada,
Bir bakışın yeterdi bütün ejderhaları boğmaya.
Karanlıklar korktu bizim aydınlık yüzümüzden,
Bir masal yazdık seninle, silinmez ki sözümüzden.

​Sonsuza Dek

​Şimdi gökte bin yıldız şahit bizim düşümüze,
Bir ömür yazıldı kalbimizin en tatlı sesine.
Masallar bitermiş derler hani bir gün başladığı yerde,
Bizim masalımız sonsuzluk, ne son var ne de perde.

​Bir aşk masalı bu, ne yazan biter ne okuyan,
Sen benim nefesimsin, içime huzur dolduran.
Gözlerindeki bu sihir hiç bitmesin sevgilim,
Sen benim masalımsın, sonsuza dek benimle.

Recep Hayal
Hayaloğlu