Yorgun bir günün üstüne çekilen dinginlik
gibi geliyordu gülümsemen.
İçimde sanki mevsimler ekşiyor.
Midemi bulandırıyor mesafeler.

Yokluğunda buldum şiirleri ve resmini.
Eski aşkı ve aşıkları aratmıyor seni tanımak.
Bulamıyorum seni ne mit ne efsanelerde.
Sadece gökyüzünü kaplayan yıldızlar misali
gözlerini örten kirpiklerini okudum.

Senden ayrı zamanlarda kilim gibi ayrılıklar dokudum.
Saatler geçtikçe gece gibi parça parça döküldüm.
Beyazlar içinde bile gri gibi göründüm...

Sevda ikliminde yapraklarım kurudu.
Güler gibi bakmıyordun...
Güller gibi bahçeme, hüzünler ekildi.
Karanfiller çepeçevre sardı etrafını kalbimin.
Mutluluğa, tutunacak bir dal kalmadı.

Farz et bir şehirdi seni sevmek.
Her yerine seni koydum kalbimin.
Her yaza, kışa , ağlayışa sen sebep oldun.
Bu sevda iline sen deprem oldun...
Yavaş yavaş sisler ile içimde kayboldun.