Aynı hisle aynı insana...

Aşağıdaki. " Akşamlar" isimli şiirimin devamı niteliğinde olan " akşamlar 2 " isimli şiirim bir aşk şiiri olmaktan ziyade bir farkındalık ve içsel hesaplaşma niteliğinde bir eserdir.
Dilerim bir gün asıl sahibine ulaşır.
Okuyan herkesin kendinden bir parça bulması ümidi ile...


Kalabildim mi aklında ?
Kararınca yüreğinde akşamlar.
Sahilimde anılar , solgun yüzümde dalgalar.
Işığı sönünce son kalan yadigârın,
Yalnızlığın gölgesi mehtabına vurdu mu?

Körleşen hasretim, bir yağmur gibi damlardı.
Kalemin karasında , melâlin ortasında
Ve küllerin arasında saklanır kalırdı.

Yırtılırdı gecenin jartiyeri .
Belli belirsiz sokaklarda dumanıyla
Kandırırdı günleri .
Sanki taze bir hayalin fahişesiydi akşamlar .

Ve sessizliği tadınca şehir, kirli bir aynaya benzerdi hüzünler,
Parmak izleri kalırdı gecenin koynunda.
Bir sigara gibi tükenirdi içten içe adın.

Yine satardı beni sana, akşamlar
Ucuza, sessizce, kimseler görmeden.
Bir yalanın sıcaklığında, bir tebessüm çukurunda
Sabaha karşı üşürdü akşamlar.
Bir baharın bucağında Yalnızdı ,
Yapayalnızdı akşamlar...