Gözlerinden sızıyor, Asitane pususu,
Suskunluğun sînemde, bir ahunun korkusu.
Aklım inkâr etse de, gönül sana râm düştü,
Baygın bakışlım bilsen, içime ne gam düştü.

Sükûtun bir hançer ki, keserken bu nefesi,
Ne bülbül feryat eder, ne duyulur yâr sesi.
Gittikçe uzaklaşır, umut denen kervanım,
Pervane ateş arar, yanar durur sol yanım.

Damla damla çürürken, zamanın eşiğinde,
Uyut beni ne olur, sükûtun beşiğinde.
Ne göçüp gidebildim, ne kalmaya var gücüm,
Akıl rûha yenildi, budur benim tek suçum.

Tir tir titrerken eller, kelâm dilde düğümdür,
Seni çözmek bir sır ki, aklıma kördüğümdür.
Ya beni de çek kopar, baktığın o ırağa,
Ya da aklımı bırak, serdiğin bu tuzağa.

Zerre zerre dökülür, takvimin yaprakları,
Saramadı bu canı, gurbetin toprakları.
Gündüzler geceye eş, aydınlık karanlığa,
Mahkûm edip bıraktın, kalbimi ıssızlığa.

İçimde buzdan bir kor, yanar ateş misali,
Yıkıldı viran oldu, ömrümün son hayali.
Ne bir kapı açılır, ne bir umut görünür,
Aklım kendi ipinde, ilmek ilmek sürünür.

Kendi mahkemesinde, divan kuran aklım var,
Seni sevmekten başka, söyle kime hakkım var?
Bir yanda bu sükûnet, bir yanda kıyametim,
Aşkına teslim olmak, tek büyük cesaretim.

Tir tir titrerken eller, kelâm dilde düğümdür,
Seni çözmek bir sır ki, aklıma kördüğümdür.
Ya beni de çek kopar, baktığın o ırağa,
Ya da aklımı bırak, serdiğin bu tuzağa.

Avaz avaz bu sükût, sînemi yırtan sedâ,
Akıl isyan etse de, rûhum yoluna fedâ.
Ya alev ol yak beni, rüzgârda bir kül gibi,
Ya umman ol yut beni, aklım bulsun en dibi.