Onlar sandı ki bağırınca haklı olacaklar.
Susturdular, kırdılar, döktüler.
Sonra kendi gürültülerinde kayboldular.
Biz ise sessizliğimizde büyüdük.

Herkes kendi yükünü taşır Dayı.
Kimisi vicdanını,
kimisi yalanını.
Biz yükümüzü çoktan bıraktık.
Şimdi sırtımız hafif, yolumuz uzun.

Geri dönüp bakmayacağım.
Arkamda bıraktığım hayaller üşümesin diye
üstüne son bir ceket örteceğim.
Ve fısıldayacağım:

*_"Hakkınızı helal edin.
Ben gidiyorum.
Fırtınanızda boğulmayın."__


Fırtına çıkaran, fırtınada kaybolur._
Sitem etme, yükünü al ve yürü._
En büyük veda, sessiz olandır._


Bazı hikayeler kapanır.
Bazı insanlar kendi karanlığında kaybolur.
Sen oraya ışık tutmaya çalışma.

Yükünü sırtla.
Başını dik tut.
Ve sessizce uzaklaş.

Çünkü gerçek elveda
gürültüyle değil,
huzurla yapılır.

Dinçer Dayı