Otogar kalabalık oturan giden gelen
Hava kararmak üzre yoktur merhaba diyen
Yalnızlık hırkasını bir sen değilsin giyen
Kaç kadehi doldurur yolboyuncaki yaşın
Nezaman akıllanır senin püsküllü başın

Evlerin ışıkları uzaklardan görünür
Gece kimden saklanır simsiyaha bürünür
Bu aklın kıyısında bir ben vardır sürünür
Lokmalar düğüm düğüm boğazda kalır aşın
Nezaman akıllanır senin püsküllü başın

Beşinci mevsimlerin geceleri çok uzun
Pembe hayaller bitmiş renkler gri ve hüzün
Yağmurdan sonra gelen kar tolu boran güzün
Sayabildinmi bilmem sahi kaç oldu yaşın
Nezaman akıllanır senin püsküllü başın

Yollar boş yollar tenha gece kasvetli yollar
Ne bekleyen biri var nede saracak kollar
Nerede nasıl biter efkarlı geçen yıllar
Onurun gururunla yaşadın üç beş arşın
Nezaman akıllanır senin püsküllü başın

Bir meçhul yola çıktın valizin ilaç dolu
Her yerini kaplamış ağrılar sağlı sollu
Nerede olur sabah nerede yolun sonu
Ruhunu bedenine yuklede artık taşın
Nezaman akıllanır senin püsküllü başın

Geceyi karaladım ruhuma satır satır
Satır aralarında kırk katır kırk da satır
Kahvede de kalmadı boşa bekleme hatır
Yeter artık gülümse yoruldu çatık kaşın
Nezaman akıllanır senin püsküllü başın

8_9 Eylül arası Malatya yolunda


09_09_2026
MERYEM URAZ