Bitmeyen bir bekleyişin insan ömrünü nasıl tükettiğini; çay, sigara, gece ve yollar üzerinden içli bir halk şiiri söyleyişiyle anlatmış Meryem hanımefendi. “Demlik demlik içiyor, sarhoş olamıyorum; her bardakta arıyor, seni bulamıyorum” dizeleri, sevilen kişiyi gündelik hayatın en sıradan anlarında bile aramanın hüznünü samimiyetle hissettiriyor. “Yıllardır üşüyorum, ömrüme hep yağdı kar” sözü, ayrılığın uzunluğunu ve gönülde bıraktığı soğukluğu güçlü bir mevsim imgesiyle anlatıyor. Taşta toprakta sevilenin izini görüp geleceği umuduyla yolları kucaklamak ise bekleyişin çaresizliğini çarpıcı biçimde tamamlıyor. Her dörtlüğün sonunda yinelenen “Geçti ömrün kervanı, sen gelmedin bir türlü” dizesi şiirin hem ağıdı hem de değişmeyen yazgısı olmuş.

Kutluyorum hanımefendi, kalbi selamlarımla.