Hasret-nâme Âşk Niyaz vuslat ...

Yolunda bekler iken bu garip cânla seni
unuttum âlemi her yerde görüyorum seni
geceler şahittir ey mâh, yandığım her an
vuslat hayali vurur kalbe derinden her an

gözlerime çöker siyah gecenin büyülü rengi
sensizdir yüreğüm sönmüştür cümle ahengi
aşkının koruyla yanar bu tende her ateş
yalnız senin için andırır bu tende kalbimi

suskunluğum bir derttir, dağların ardı şâhid
rüzgârlar savurur şimdi yâr aşkımın yâdını
her nefes bir çileyken, her anım hicrândı
sensizlik bu garip bedende tüketir dermanı

özlem kapımda her dem tutar nizami nöbeti
yüreğim aşkından ah ile çeker amansız illeti
kaçsam da uzaklara, hayalin düşer izime
sensiz dünyada bıraktın şu garip derbederi

diler bu bîçâre kul, kapında etme heder
mahlas-ı Yasin der ki: bitmesin bu mihneti
gözüm yaşını eyleyip seylâb-ı aşka keder
yolunda hâk olurum, kesme lütf u inayeti