İnsanım faniyim yolda revanım,
Garibim cihanda yoktur mekanım,
Dertlerim içimde gizli saklıdır,
Poyraz yeli değdi ondan hazânım!

Can dedim ben sana canımdan oldum,
Aşkının koruyla içten kavduldum,
Bu dertli ağıdı senden öğrendim,
Her seher ağlarım, sensin fiğânım.

Gönlümde bir sızı, dinmez yaradır.
Dala konmuş kuşum, canım daldadır,
Ne çare, kaderim sana bağlıdır,
Sen benim çaremsin, sende dermânım.

Gel de doğ bahtıma, açılsın güller,
Hasretim yağmurdur, gürlesin seller,
Şâd olsun gönüller, ötsün bülbüller,
Dertlerim son bulsun, dönsün devranım.

Güneş ile ay kararsın, sen nur ol,
Mevla’nın rahmeti, hemde affı bol.
Uzanıp gidiyor önümde bir yol,
Sen güneşim, dünya benim zindanım.

Kul Seyyah fanidir, her insan gibi,
Geçici mekanım, toprağın dibi,
Sana sakladım ben bu garip kalbi,
Huzurla yürürüm, Hak’tır kervanım.

Tahsin ŞAHİN (Kul SEYYAH) 05 EYLÜL 2026