Sonunda savrulup küle dönsem de,
Kör bir karanlığa gömülsem de ben,
Ömrümün ışığı tamamen sönse,
Kaderin elinden dilemem seni.

​Adını anarken sızlar bu yürek,
Aşkına düşenler ister mi ekmek?
Seninle bir ömür çileler çekmek,
Ellerin vuslatına değişmem seni.

​Gözlerin ömrüme çizilmiş ferman,
Senden gelen derttir gönlüme derman,
Kopsa da ruhumda en son kasırga,
Vazgeçmem, yollara sermem bu seni.

Gönlüme kurulmuş cehennem olsan,
Yanarım yine de terk etmem seni.
Yaksan bile dünyamı, yerle bir etsen,
En güzel cennete değişmem seni.

Gözlerin alevdir, bakışın kor gibi,
İçimde büyüyen imkânsız zor gibi.
Küllerimden doğar, sana koşarım,
Aşkınla tutuşan deli bir kor gibi.

Fırtınalar kopsa, yollar kapansa,
Kader karşı çıksa, dünya uyansa,
Yine de adını yazarım göğe,
Ömrüm senin uğruna tek tek harcansada.

Akrep Kral 4 Eylül 2026