İstanbul'daki hüzün, his denizi
ve boşlukta kaybolan isimler.
Hepsi yalınayak dolaşıyor öykünün içinde.

İstanbul, şiire girmek için
hiç sıra beklemiyor senin pencerende.
O şiirin ev sahibi zaten.

Harika bir şiir Cemal dostum,
Seni okumak çok keyifli, her zamanki gibi.

Selamlar, sevgiler...

Denizin sesi mavi bir devrimdir..


''siz şimdi bana bir kucak
gökyüzü getirebilir misiniz demir örgülerle parçalanmamış
suda serin suda pırıl pırıl akan bir yaprak
bana çiçek kokusu bana deniz bana toprak
boyunca mayısa batmış bir ağaç büyütebilir misiniz bana
verebilir misiniz muştusunu silahları susmuş bir dünyanın''
....

Orada denizin mavi çığırtkanlığı
burada bulutları b.ezdiren yağmur
Siyah rengini giysem karanlığın
Üstünde yine aynı cesetin mezarlığı göğün
Tamam inandım senin olduğuna
Bana bir ömür boyu yeter bu keder
Üşürsem sen sarılırsın
Ölürsem sen yıkarsın
Cemo here kurbane
Adresimiz belli
“Aşağı Zaza Teksas Eyaleti
Postane müdürü Gule güm güm!
Gece kebap ve sakatat türü şeyleri yiyen”
Vahşi batının yahşi kadını
Oysa ben Klara gibi Peter Abuzer ile
İstemez miydim İsviçre Alpler`inde el ele koşmayı
Kader işte…
Yaşarım dediğim evden ruhum çıktı

Ben de bazı sabahlar tebessüm almak için
Sabah erkenden çıkar, akşam dönerim
İnsanların toplu mezar fotoğraflarını çekip
Duvarlara asarım yalnızlıklarını
Ben molozların, sen yaraların kurbanı
Tamam inandım henüz vakit erken
İnsanın böyle havalarda
Gökyüzüyle ağlayacak bir derdi olmalı
Ama bulutlarda durduğu gibi durmuyor insanda gözünün yaşı
Allah dayanabileceğinden daha fazlasını veriyor hep
Mevcut görünen meşhur yaraların çürükleri meşrulaşmış artık
Duygusal borçlarımız, kaçıngan bağlanma korkumuz
Paradokslar koleksiyonu gibiyiz
O kadar hızlı sevip ayrılıyorduk ki
Ağlayacağım duvarı bile hayata küstürmüşüm

Çocukluk taşımdı
Düne kadar cebimde bozuk para gibi taşıyordum
Baktım duvarsın sen
Bozma aşklarda,
Başkasının kalbinde yosun tutuyorsun
Ben yaklaştıkça gölgen benden uzaklaşıyordu

Orada bir sessizlik var
Mayıs gülü gibi solgun
Terk edilmiş söğüde nasıl anlatılır?
Bizde ölen ağaca su verilmez!
Babam “yaşın geldi de geçiyor kızım artık hüzünlen” diyor bana
Mahallede acım çıkıyormuş.
Sana yaramın zekatını versem
İkimize bir ömür yeter diyorum

Yaram memurdu
Şimdi memnun ve pulsuz bir zarf
Beni hatırladın mı?
Yoksa tekrar ölmem mi gerekiyor?
Şunun şurasında eylüle ne kaldı
Henüz ne tek taşım var
Ne de hüzün yapacağımız mekân belli
Daha yaramla bile tanışmadın
Biz nasıl aynı yastıkta küfleneceğiz ya?
Bana gül bahçeleri vaadetmeni beklemiyorum
Yaşarım dediğim evler zaten mezarlıktı
…
…

Cemo Abim matrak bir şeyler yazim dedim sana ama karma karışık bir şey oldu. Senin güzel şiirinin yanında bu sadece gazozda fındık ve çerezlik niyetine kabul et…

Sevgiler çokça…

“Aşk etrafına bakmayı öğretir ilk önce
Aşk politiktir”

aşk veya sevgi. bence de her ikisi zamanla kendiyle yetinmeyi reddeden bir olgu ki hâkikisi eninde sonunda memlekete, insana, adalete, dünyaya karşı duyulan sorumluluğa evrilir ve göğü hep açıktır o sorumluluğun. zira o göğün enginliğinde genişlemek, yankılanmak ister.

​ne güzel bir yarına gebe gün
otuz beş metre shark-let neo kanatlı bir deniz kuşuyla
gözlerim saatlerce gökyüzünde
oslo fiyordu üzerinden pendik sahiline
ufuk çevremi kuşatıncaya dek uçmaya devam ediiciiimm:)

tebriğimle.

"Deniz'lerin dalgasında" politik bir şiir "istanbul şiir kokuyor" martılar çığlık çığlığa... Kaptanın demesiyle "cinayeti kör bir balıkçı görüyor !"
...
Parkası haki bir anlatı...
..
Selamlar ve saygılar Cemal hocam...

Arı, duru, saf şiir.

Çok beğendim,

Gönülden tebrik ediyorum.

Saygılar, selamlar...

Haliç ‘in koynunda gölgeler uzarken
sular fısıldar kayıp zamanları
kızılın hüznü koca şehri sarar
anılar her köşede
bir gemi süzülüşünde geçmişi yüklenirken
dokunur sevda türküsü yüreklere

İstanbul susar
şiirler yaşar


Selamlar güzel şiire

iki yakası bir araya gelse aşk olmazdı İstanbul ve anımsardı unutmayı sesinde denizin...

selam olsun..