​Ömür dediğin üç beş gün, tez geçiyor zaman ah,
Yolun sonu göründü bak, ne bir neşe ne bir ferah.
Kırıldı kolum kanadım, yorgun düştü bu beden,
Hakkını helal et bana, bu diyardan göçmeden.

​Bilmeden üzdüysem seni, bir acı söz ettiysem,
Kapanmaz yaralar açıp, yabancı gibi gittiysem...
Affeyle garip ne olur yüküm ağır, yolum sarp,
Bir yudum helalliktir tek, mahşere kalmasın hesap.

​Kimsecikler kalmadı bak, bu koca handa yalnız,
Zaman geldi ayrılmaya, bahtımız kara, bahtsız.
Gidenler geri dönmüyor, veda vakti çalınır kapı,
Herkes kendi payını aldı, kapandı bu son yapı.

​Ey Hayaloğlu, sus artık, uzatmasın bu kelam,
Kalanlara benden olsun en içten selam, esselâm.
Hakkınızı bağışlayın, yorgun düştü bu yürek,
Dünya malı yalan imiş, bir helallik tek gerek...

Recep Hayal
​...hayaloğlu...