​Gözlerinde saklı durur gizli bir liman,
Çözülmez bir bulmaca, ruhumu saran.
Ne adını koyabildim, ne de bu fermanı,
Girişi var bu yolun, yok mu hani amanı?

​Söyle, bu nasıl bir dert, dermanı içinde,
Ateşin ta kendisi saklıdır serinliğinde.
Hem en yakınımızdasın hem de bir o kadar uzak,
Her adımın başında kurulmuş sanki bir tuzak.

​Dokunsan kırılacak, bıraksan kaybolacak,
Bu kördüğüm çözülse geriye ne kalacak?
Gündüzüme güneş olur, geceme hüzün,
Bilinmez bir yazgı bu, silinmez ki yüzün.

​Renkleri değişir durur her fasılda,
Bir masal kahramanı sanki asırda.
Adını sorsan susar, dilleri lal olur,
Bu sevda bilmecesini çözenler ne bulur?

​Hayaloğlu der ki, bu sırrın eseri ne?
Can verir bu rüzgar sevda kafesine.
Soruyorum gördüklerime, cevap veren yok,
Aşk dediğin bilmece, en büyük hakikat mi yoksa hayal mi?

Recep Hayal
Hayaloğlu