​Dağlar başı dumanlı, boran vurur yazı,
Bu toprağın bağrında yanar nice sızı;
Biz ki kurdun izinden yürüyenlerdeniz,
Yüz çevirmeyiz asla, hak bilinen yoldan biz.

​Kurt töresi budur oğul, unutma sakın:
Yalnızlık da bir şandır, uçurumlar yakın;
Sürüye dâhil olmaz dağların aslanı, kurdu,
Yalnızlık onurumuz, mertlik yurdun borcu.

​Yere düşmez başımız, bükülmez dizimiz,
Mazluma şefkatlidir, zalime közümüz;
Kalleşliğe yer yoktur bu asil kandan,
Vazgeçeriz candan da, geçmeyiz vatandan!

​Aç kalır, susuz kalır, yine de boyun eğmez,
Tasmayı kim takarsa, o kurt kurda benzemez;
Yüzünü dönerse dağa, ayazın ortasına,
Sırtını dayar ancak kardeşin hatrına.

​Zaman döner, devran döner, soytarılar çoğalır,
Fakat er meydanında yiğitler yalnız kalır;
Kurdun izini silmez ne boran ne de fırtına,
Töre yürümezse şayet, haram olsun hayatına!

​Hayaloğlu’m der ki; yitirme özünü,
Kurt gibi bak dağlara, unutma sözünü;
Töredir bu, bozulmaz, nesilden nesile geçer,
Mert olan dağ başında, serden bile geçer!

Recep Hayal
Hayaloğlu